Yanarım: Kenan Demirel’in Telefonsuz Günlerin Şiirsel Portresi

Eskiden bir telefonla her şeyin düzenlendiğini düşünen bir deneyim, Kenan Demirel için şaşırtıcı bir şekilde zihinlerde ve kalplerde kalıcı bir iz bıraktı. Geçen yıl yaşanan olaylar zincirinin merkezinde olan kayıp telefon, Demirel’e günlük yaşamında bir dizi kilit işlevi kilitledi ve bu durumu şiire dönüştürmek için ilham kaynağı oldu. Şarkı ya da dize fark etmeksizin, derin bir dürüstlükle yazılan bu eser, akışkan bir kahramanlığı barındırıyor: kaybın ardından gelen belirsizlik ve yeniden toparlanma süreci.

Etkinliğin yapıldığı mekânda şarjını bıraktığı telefonunu bulamayan Demirel, süreç içinde mobil bankacılık başta olmak üzere pek çok dijital hizmete erişemediğini belirtiyor. Telefonunu bulamamanın hem günlük işleyişini hem de kişisel verilerini etkilediğini söyleyen şair, bu kaybı bir şiire dönüştürerek duygularını okuyucularla paylaşıyor. “Çalınma ihtimali yüksek ama kesin değil” ifadesiyle süreci özetleyen Demirel, polise gidiş ve ifade verme süreçlerini de aktarırken, cihazın şarjda olmasına rağmen arandığında kapalı görünmesi gibi ayrıntılarla şüpheyi güçlendiriyor.

Yaşananların yaşam kalitesini ne denli zorlaştırdığı, özellikle rehberlik ve banka uygulamaları gibi aracılara ulaşamamanın yarattığı sıkıntıyla netleşiyor. Demirel, yeni bir telefon almak zorunda kaldığını ve eski cihazın yaklaşık 15 bin TL, yeni telefonun ise 20 bin TL civarında bir maliyet doğurduğunu paylaşıyor. Şiirin yazım sürecinin yoğun temposuna rağmen tamamlandığını ve social medya üzerinden gelen tepkilerin onu güldürdüğü kadar düşünmeye sevk ettiğini de ekliyor. “Yanarım” başlıklı eser, teknoloji bağımlılığı ve dijital dünyanın kırılganlığına dair net ipuçları barındırıyor; kaybolan cihazla birlikte hafıza, şifreler ve günlük düzenin de sarsıldığını vurguluyor.