Tahliye Taahhütnamesi: Her İmza Kapı Önüne mi Koyar?

Kira uyuşmazlıklarının tavan yaptığı son yıllarda, mülk sahiplerinin “olmazsa olmaz” şartı haline gelen tahliye taahhütnameleri, kiracılar için adeta bir kılıç gibi tepelerinde sallanıyor. Peki, altına imza atılan her kağıt parçası kiracının evden çıkarılması için yeterli mi? Hukuk, bu konuda “imza var, itiraz yok” demiyor; aksine belgenin hangi şartlar altında alındığına büyüteçle bakıyor.

Bir tahliye taahhütnamesinin hukuken geçerli sayılabilmesi için en temel kural, belgenin kira sözleşmesiyle aynı gün imzalanmamış olmasıdır. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, kira kontratı yapılırken alınan taahhütnameler “müzayaka hali” yani kiracının ev bulma baskısı altında, özgür iradesi dışında verildiği kabul edilerek geçersiz sayılmaktadır. Bir belgenin hüküm doğurabilmesi için, kiracının eve yerleştikten makul bir süre sonra, kendi hür iradesiyle tahliye tarihini belirlemiş olması gerekir.

Tartışmaların odağındaki bir diğer konu ise “boş kağıda imza” meselesidir. Uygulamada çoğu zaman tarih kısımları boş bırakılarak kiracıya imzalattırılan bu belgeler, mülk sahibi tarafından sonradan doldurulabiliyor. Hukuk tekniği açısından, boş kağıda imza atan kişi bunun sonuçlarına katlanmak zorunda olsa da; imzanın baskı altında alındığı veya tarihin sonradan kötü niyetli doldurulduğu iddiası, yargılama sürecinde ispat yükümlülüklerini ve davanın seyrini tamamen değiştirebilir.

Geçerli bir taahhütnamede; tahliye edilecek taşınmazın açık adresi, tahliye tarihi ve kiracının imzasının bulunması zorunludur. Eğer belge usulüne uygunsa, mülk sahibi belirtilen tarihten itibaren bir ay içinde icra dairesine başvurarak veya dava açarak tahliye sürecini başlatabilir.

Sonuç olarak; tahliye taahhütnamesi mülk sahibi için güçlü bir tahliye sebebi olsa da, geçerliliği “zamanlama” ve “irade” unsurlarına sıkı sıkıya bağlıdır. Hak kaybına uğramamak için ne zaman imzalandığına ve içeriğine dikkat etmek, her iki taraf için de hayati önem taşımaktadır.