Sosyal Medya Paylaşımları Boşanma Davasında Delil Sayılır mı?

Geleneksel boşanma davalarında “kapalı kapılar ardında” yaşananlar, yerini artık herkesin gözü önünde yaşanan dijital hayatlara bıraktı. Eskiden sadece komşu tanıklığına dayanan “sadakatsizlik” veya “ekonomik durum” iddiaları, bugün bir Instagram hikayesi veya bir tweet ile saniyeler içinde ispatlanabiliyor. Peki, sosyal medya paylaşımları hukuk önünde ne kadar geçerli?

Hukukumuzda “serbest delil” sistemi geçerli olsa da, bir delilin mahkemece dikkate alınabilmesi için en temel şart hukuka uygun yollardan elde edilmiş olmasıdır. Örneğin, eşinizin herkese açık profilinden paylaştığı bir fotoğraf veya herkesin görebileceği bir yorum, mahkemede delil olarak sunulabilir. Çünkü kişi, bu içeriği paylaşarak gizliliğinden kendi iradesiyle vazgeçmiş sayılır. Ancak eşin telefonuna gizlice “casus yazılım” yükleyerek elde edilen mesajlar veya şifresi kırılan özel hesaplardan alınan veriler, “hukuka aykırı delil” kapsamına girerek hükme esas alınmayabilir.

Özellikle sadakat yükümlülüğünün ihlali söz konusu olduğunda, sosyal medya paylaşımları “karine” teşkil eder. Başka biriyle samimi bir poz, bir tatil fotoğrafı veya altına yazılan romantik bir yorum, sadakatsizliğin ispatında güçlü birer araçtır. Bunun yanı sıra, ekonomik durumun tespiti aşamasında da sosyal medya kritik bir rol oynar. Mahkemeye “hiç gelirim yok” diyen bir eşin, sosyal medyasında lüks mekanlarda, pahalı araçlarla veya yurt dışı tatillerinde yaptığı paylaşımlar, “yoksulluk nafakası” veya “iştirak nafakası” miktarlarını doğrudan etkileyebilir.

Burada en önemli teknik detay, delilin karartılma riskidir. Sosyal medya içerikleri silinebilir, hesaplar kapatılabilir. Bu nedenle, bir paylaşımın mahkemede hükme esas alınabilmesi için sadece basit bir ekran görüntüsü (screenshot) almak her zaman yeterli olmayabilir. Karşı tarafın “bu montaj” veya “hesabım çalındı” savunmasını çürütmek için, URL bağlantısının kaydedilmesi, noter aracılığıyla e-tespit yaptırılması veya bilişim uzmanları tarafından delilin doğrulanması sürecin garantisidir.

Sonuç olarak; dijital dünyada paylaştığınız her içerik, aile mahkemesinde aleyhinize birer kanıt olarak dönebilir. Sanal dünyadaki “özgürlük”, gerçek hayattaki hukuki sorumlulukları ortadan kaldırmaz. Unutulmamalıdır ki, mahkemeler artık sadece söylenenlere değil, “paylaşılanlara” da bakıyor.