ABD Basınında Müzakere Analizi: Trump’ın Daha Fazla Çatışmaya Hiç Niyeti Yok
Washington Post’un tanınmış köşe yazarı David Ignatius, Pakistan görüşmelerine dair kalemini kuvvetli bir şekilde kullanıyor. Başka bir deyişle, ekonomik baskının siyasi baskıya nazaran daha etkili olabileceğine dair inancını ifade eden bir tablo çizen Ignatius, Trump’ın İran politikasıyla ilgili tespitlerini bu düşünce ekseninde sunuyor. İran’a karşı uygulanan baskıların, askeri bir durumdan bağımsız olarak, taraflar arasındaki diyalogları yeniden şekillendirebileceğini vurguluyor.
Ignatius, Pakistan’daki karmaşa devam ederken ABD’nin bir süre savaşa sürüklenmesinin kaçınılmaz olmadığını belirtiyor. Abluka ve baskı stratejisinin, başlıca hedefinin ağır hasar gören İran’ı müzakere masasına çekmek olduğuna dikkat çekiyor; amacın daha kapsamlı ve kalıcı bir anlaşmaya varmak olduğunun altını çiziyor.
İLGİLİ… Temasların sürmesini bekleyen taraflar, Islamabad’daki gerilimi ‹yıpratıcı› bir unsur olarak görse de, böylesi bir ortamın doğrudan çatışmaya sürüklemekten ziyade, diplomatik kanalların açık kalmasıyla sonuçlanabileceğini savunuyorlar. Ignatius, geçmişteki tecrübelerden hareketle, tek çözümün kararlı bir yaklaşım olmadığını; görüşmelerin devam edeceğini ve sabırlı bir stratejinin uygulanabilirliğini işaret ediyor.
Ignatius ayrıca Eisenhower’ın ünlü uyarısını anımsatıyor: “Bir sorunu çözemiyorsan, onu büyüt.” dediği gibi, Trump yönetiminin de benzer bir yol izlediğini kaydediyor. Ekonomik baskıyı artırma stratejisinin üç olası senaryo doğurduğunu yazıyor: Birincisi rejimin değişimi olasılığı; ikincisi, İran’ın iç politikasında yeni bir liderin ortaya çıkması ve ABD ekibinin hayal ettiği ‘altın köprü’ vizyonuyla ilerlemesi; üçüncüsü ise Devrim Muhafızları saflarındaki sert kanadın ablukayı kırmaya ya da daha fazla taviz koparmak için başka saldırılar başlatması ihtimali.
Ignatius, Islamabad’daki görüşmelerde İran Meclis Başkanı Muhammed Bakır Galibaf’ın yetkin ve profesyonel bir müzakereci olarak öne çıktığını ve yeni İran’ın potansiyel liderinin ABD ekibini etkileyebilecek nitelikte bulunduğunu da işaret ediyor. Bu bağlamda, tarafların ikili ilişkilerini yeniden şekillendirecek dinamiklerin, ekonomik baskı ve diplomasi arasındaki denge üzerinde belirleyici olacağını vurguluyor.
