Baharın Habercisi Cemrenin İkincisi Suya Düştü
Kışın sonuna yaklaşırken doğa yavaşça canlanır; cemrelerin ikincisi ise suya düşerek havanın ardından sıcaklığı yumuşatır. Halk takvimine göre ilk cemre havaya düşer ve 19-20 Şubat civarında eser, ikinci cemre ile suya inerek suyun ısınmasına katkıda bulunur. Üçüncü ve son cemre ise yaklaşık 5-6 Mart’ta toprağa iner; böylece toprak da ısı kazanır ve günler giderek yekdiğerinden daha sıcak geçer.
Cemre düşmesi ile birlikte doğada bir süreliğine artan sıcaklık hissedilir; bu, kışın ardından bahara geçişin işareti olarak kabul edilir. Üçüncü cemreyle birlikte toprak sıcaklığı yükselir ve hava sıcaklıklarının artışına paralel bir iyileşme gözlenir.
Çoğu kültürde benzer inanışlar Cemre, yalnızca Anadolu’da değil, Orta Asya’dan Arap coğrafyasına, Çin’den Yunanistan’a kadar geniş bir alanda doğanın ısınmasını simgeleyen dönemi anlatır. Türk Dil Kurumu’na göre cemre, “Şubat ayında birer hafta arayla havada, suda ve toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi” anlamına gelir. Bu döngü her yıl Şubat sonlarında başlar ve önce havaya, ardından suya, en son da toprağa düşmesiyle tamamlanır.
Bahara geçişin habercisi olarak görülen cemre düşmesi; Nevruz’un yaklaşmakta olduğuna dair ortak bir işaret olarak da yorumlanır. Tarım ve hayvancılıkla uğraşanlar için bu dönem, toprağın işlenmeye hazır hale gelmesini ve hayvanların otlaklara dönmesini öngören bir başlangıçtır.
